Eucharistische wonderen

Een van de bekendste is het zogenaamde Eucharistisch Mirakel van Siena. Precies 223 geconsacreerde hosties worden op 14 augustus 1730 uit de Sint-Franciscusbasiliek gestolen voor het zilveren vaatwerk. Drie dagen later worden ze teruggevonden te midden van allerlei afval en in processie teruggebracht naar de kerk. Omdat ze besmeurd zijn, worden ze niet genuttigd. Tegen alle fysische, chemische en biologische wetten in, blijven ze fris en intact, fysisch onbedorven en scheikundig zuiver, en dat tot op vandaag, zoals wetenschappelijk vastgesteld is. Ze zijn nu ondergebracht in een aparte kapel van de basiliek. In Lanciano in de Abruzzen (Italiƫ) wordt sinds de achtste eeuw een relikwie vereerd, die in 1970 wetenschappelijk werd onderzocht. Een monnik van het Legontianaklooster wordt bij het celebreren van de mis plots bevangen door twijfels bij het uitspreken van de consecratiewoorden omtrent de werkelijke aanwezigheid van Christus. Op hetzelfde ogenblik verandert het brood in vlees en de wijn in bloed. De celebrant is in alle staten en slaakt een kreet, waarop de aanwezigen toesnellen en zien wat er gebeurd is. Het nieuws verspreidt zich al snel, en de inwoners laten een mooi ivoren tabernakel maken om de reliek te bewaren. Het bloed wordt in een zilveren kelk verzameld. Sinds 1713 bevindt de in vlees veranderde hostie zich tussen twee brilvormige kristallen schijfjes in een zilveren monstrans, en in de voet daarvan berust het Heilig Bloed in een kristallen kelkje, zodat beide relieken zichtbaar zijn. Om tot een officiƫle erkenning van deze volksdevotie te kunnen overgaan, besloot de kerkelijke overheid in 1970 een wetenschappelijk onderzoek te laten instellen. Dit werd toevertrouwd aan twee professoren klinische microscopie en histologie. Ze stelden vast dat het weefsel van organische aard was, en identificeerden het als gestreept hartspierweefsel; het gestolde bloed bleek van menselijke oorsprong te zijn, van de bloedgroep AB. Een vervalsing? Dat leek de onderzoekers onwaarschijnlijk, omdat bloed van een overledene snel tot ontbinding overgaat en er geen spoor was van conserverende substanties. Jos Vranckx De terugkeer van het wonder Het bovennatuurlijke op het einde van vorige eeuw.

Vergelijkbare artikels